Злавесная прыдуркаватасць Крэмля
1- Аляксандр Адэльфінскі
- 22.02.2026, 12:49
- 4,030
Машына расійскага рэжыму можа заблакаваць саму сябе.
Законпраект Дзярждумы дазволіць расійскім сілавікам праводзіць «прафілактычныя размовы» з людзьмі, заўважанымі ў «няправільным уяўленні пра гісторыю Расіі» і ў «ўхіленнях ад абавязку па абароне Айчыны».
Зразумела, дэпутаты ўжо даўно прайшліся па ўсім, што хоць як пакідала насельніцтву магчымасць быць па-за генеральным курсам уладаў на далейшую ўсеагульную рашызацыю, а далей застаюцца ўсё больш і больш вар'яцкія ініцыятывы, бо думцам трэба пастаянна даказваць адданасць вярхоўнаму людаеду.
Несумненна, розныя дэпутацкія «хацелкі» пры іх увасабленні не стануць татальнымі, асабліва з папраўкай на тэрыторыю краіны і немагчымасць выканаць усё, што прынялі і ўхвалілі. Так, элементарная нястача кадраў «на месцах» не дазволіць сілавікам зайсці да кожнага, хто «няправільна ўяўляе», але выбарачна яны абавязкова будуць урывацца і праводзіць «прафілактычныя размовы».
Трэба ўлічваць і тое, што сілавікі трактуюць такую «прафілактыку» менавіта так, як ім дазваляе спецыфіка іх заняткаў і дыктуе папярэдняя практыка дзеянняў. То-бок, калі ім трапіцца думаючы і не маўклівы грамадзянін, стыль зносін будзе — «тварам у падлогу» з рознай ступенню каральнасці. А далей можна прыпісаць ахвяры супраціў і нават напад — і рэагаваць ужо згодна з надуманай фармулёўкай.
Злавесная прыдуркаватасць дзікіх ініцыятыў толькі спачатку здольная выклікаць саркастычную ўсмешку, маўляў, дадумаліся да поўнай дурноты. На самай справе падобны ідыятызм адкрывае дзверы шматлікім пераследам у правінцыі, пра якія мы з вамі не даведаемся, бо такія «размовы» — гэта прамое запалохванне, нежартоўныя пагрозы і больш чым верагодныя далейшыя рэпрэсіі.
Сістэма ўсё глыбей лезе ў прыватнае, у «мыслезлачынства», у індывідуальны характар і выхаванне, уварваецца за мяжу ўяўнага. «На месцах», праводзячы такія «размовы», ужо можна заадно і патрабаваць да агляду змесціва смартфонаў, камп'ютараў, бо людзі будуць запалоханыя самімі фактамі дурных і небяспечных кантактаў з сілавікамі-каратэлямі, не абцяжаранымі розумам і вытанчанасцю манер.
Што далей? Больш чым верагоднае, напрыклад, увядзенне пакаранняў за VPN, па прынцыпе «а чаму б і не». З цягам часу не менш верагодныя пакаранні ўжо не за «пошук» забароненай інфармацыі, а за яе наяўнасць у гаджэце па факце праверкі, каб не замарочвацца слізкай фармулёўкай «пошук». Ці будуць караць усіх карыстальнікаў? Вядома, не; проста чутка пра любое пакаранне цалкам дастатковая для запалохвання.
Сістэма рэпрэсій і хлусні пры гэтым нагрузвае саму сябе такой колькасцю функцый, што і зашлакоўваецца ўласнай прыдуркаватасцю і адчувае ўсё большыя перагрузкі. Ёсць надзея, што калісьці сустрэнуцца дзве тэндэнцыі — самаабцяжарванне рашысцкай параноі і, насустрач гэтаму, нарастаючая стома насельніцтва ад бясконцага псіхічнага прыгнёту з боку ўладаў.
Магчыма, настане момант, калі «верхі» не змогуць выконваць уласныя жаданні, а «нізы» не захочуць весціся на бясконцую прыдур'ю. Тады машына рашызму фактычна можа заблакаваць саму сябе. І зваліцца ў пекла, якое сама сабе прыгатавала.
Аляксандр Адэльфінскі, kasparovru.com