Вайна завяла Расію ў эканамічны тупік
1- Віктар Андрусіў
- 9.01.2026, 20:54
- 8,276
Прагноз для Пуціна несуцяшальны.
Вынікі 2025 года для Пуціна дакладна не радасныя. Як бы яму ні хацелася дэманстраваць перамогі і поспехі, ён ляпіць іх з лайна і палак. А з рэальных дасягненняў - Часаў Яр, Мірнаград, Пакроўск, Сіверск, нязначнае прасоўванне ў Запарожскай і Дняпрапятроўскай абласцях. Кошт за гэтыя поспехі склаў: каля 400 тысяч забітых і параненых, каля 200 млрд дол. (прыблізна на 20% больш, чым планавалася), 160 пашкоджаных аб'ектаў нафтавай інфраструктуры.
Асабліва дрэнныя даныя расійскай эканомікі, якая за 2025 год вырасла каля 1% (тут яшчэ чакаем канчатковых даных). Таксама ў 2025 годзе запаволілася ваенная прамысловасць, расійская нафта да канца года ўпала да 35 дол. за барэль. Апошнія санкцыі Трампа і нашы ўдары па НПЗ паменшылі даходы ад нафты ў 2025 годзе на 25% у параўнанні з 2024 годам.
Прагноз на наступны год для Пуціна таксама несуцяшальны: рост эканомікі - 0,8-1%, інфляцыя каля 9%. Ключавы фактар - цана на нафту ў бюджэце РФ закладзена на ўзроўні 59 долараў, у той час як сорт Brent прагназуецца на ўзроўні 55 долараў. Гэта азначае, што нават без дадатковых санкцый і нашых удараў рэальная цана на расійскую нафту будзе каля 40-45 долараў. А будзе і тое, і другое. Так, расіяне зменшылі долю даходаў ад нафты ў бюджэце да 20%. Але гэта маніпуляцыя. Нафта і газ складаюць больш за 50% валютных даходаў ад экспарту і маюць значную мультыплікацыю на расійскую эканоміку. Таму, так ці інакш, цана на нафту будзе вызначаць каля 40% даходаў расійскага бюджэту. Улічваючы рост падаткаў у РФ з 2026 года для бізнесу, гэта яшчэ больш будзе стымуляваць рост цэн і змяншэнне даходаў насельніцтва.
У 2026 годзе могуць дадацца яшчэ два дрэнныя фактары для Пуціна: Венесуэла і Іран. Калі аперацыя па выкраданні Мадура скончыцца перамогай апазіцыі або лібералізацыяй улады краіны, то Расія апынецца ў вельмі складанай перспектыве. Венесуэльская нафта не хутка трапіць на рынак - мінімум 2-3 гады. Але сам факт, што на рынак нафты выйдзе краіна №1 у свеце па запасах, азначае вельмі нізкую цану ў будучыні. Пуцін робіць стаўку на тое, што пасля завяршэння вайны ва Украіне ён зможа зноў атрымліваць звышпрыбыткі ад нафты і кампэнсаваць выдаткі, якія складаюць каля 550 млрд дол. І сюды яшчэ варта дадаць армію коштам 700 млрд дол., якую мы разграмілі ў 2022-2023 гг. Гэта значыць, яму трэба зарабіць каля 1 трлн дол. і 5-10 гадоў на аднаўленне. Што стане немагчымым пры нізкай цане на нафту. Што да Ірана, я прагназую звяржэнне рэжыму аятол, што стане значным геапалітычным узрушэннем. Пазітыўным для нас.
Фактычна, мы можам сцвярджаць, што расійская эканоміка ўвайшла ў стагфляцыю і пачынае ўсё больш нагадваць другую палову 1980-х Савецкага Саюза. Хоць гэта не азначае, што Пуцін не зможа ваяваць, гэта азначае, што Пуціну варта падумаць пра наступствы вайны ў перспектыве 3-5 гадоў. А менавіта ён можа выйсці з гэтай вайны ў эканамічны калапс і развал. Таму я лічу, што ён гатовы да пагаднення на тых умовах, што мы выйдзем з Данбаса. Аднак па меры пагаршэння сітуацыі з санкцыямі і ўдарамі па НПЗ ён можа пачаць шукаць кампрамісныя рашэнні на тэму таго, як павінен выглядаць гэты выхад, і сам працэс пагаднення. Пра гэта падрабязней у блоку «Пагадненне».
Увогуле, стаўка Пуціна толькі на адно - што мы пагодзімся на пагадненне як мага хутчэй. Ён імкнецца зрабіць блэкаўт і лічыць, што наш фронт на мяжы калапсу, таму ўпэўнены, што мы пойдзем на пагадненне на ягоных умовах. На жаль, трэба сказаць, што тут ён вельмі блізкі да рэальнасці. І, як мы ведаем з плёнак, яму тут вельмі дапамаглі.
Віктар Андрусіў, Telegram