«Пераехала ў Польшчу, падумала: а раптам тут перастану гуляць»

Беларуская айцішніца, якая не любіць слова «лудаманія», расказала пра сваю залежнасць.

Аліса (імя зменена) не любіць слова «лудаманія», але прызнае: у яе залежнасць ад анлайн-казіно. Яна шчыра расказала devby.io, з чаго ўсё пачалося, да чаго дайшло і чаму яна ніколі не пойдзе працаваць у гемблінг-кампанію.

«Калі я здолела ператварыць 50 рублёў у 5000$, дык што будзе, калі пастаўлю 500?»

– На працы ў нас быў малады калектыў, і адна калега якосьці расказала пра адно прыкладанне — падзялілася, якія сумы выйгравала.

Хлопцы пажартавалі, пасмяяліся. Потым некаторыя пачалі паціху гуляць — і чалавек дзесяць моцна зацягнула, яны гулялі ў тым ліку на працы падчас перапынкаў. Часам збіраліся невялікімі кампаніямі па трое-чацвёра і круцілі слоты з аднаго ўліковага запісу. Паставілі 20 рублёў — выйгралі 120, ну пайшлі знялі. Заказалі піцу на ўсіх ці шаурму.

Пазней нехта з гэтай кампаніі пачаў гуляць асобна. Іншыя праходзілі міма і пыталіся: «Зноў гуляеш?» — «Так, глядзі, колькі выйграў…»

Праз нейкі час мне стала цікава. Я зайшла, закінула 5 рублёў — і ўжо з другога націску выйграла 100 рублёў. Праз суткі зняла сваю «сотню» з карткі — і падумала: а на гэтыя 100 рублёў ж можна яшчэ пагуляць. Паставіла 20 рублёў і іх прайграла, яшчэ праз тыдзень — столькі ж. Я казала сабе: ну, у мяне яшчэ 60 рублёў у запасе, я іх выйграла — значыць, не «свае кроўныя».

Потым я стала ўсё часцей заходзіць у прыкладанне — і «завісла» там: ставіла 20, 30, 40, 50 рублёў. Я пастаянна лічыла, колькі паклала на рахунак, колькі вывела, — і першыя тры месяцы была ў невялікім плюсе: выводзіла па 350–400 рублёў.

А потым раптам выйграла амаль 5000$. Прыблізна 2000 патраціла на новыя рэчы — астатняе прайграла за месяц.

На працы я толькі і чула ад калег пра прайгрышы, але я ж была ў плюсе. З’явілася адчуванне, што я шчаслівіца. Хацелася паўтарыць поспех. Я думала: калі я 50 рублёў здолела ператварыць у 10 тысяч, дык што ж будзе, калі пастаўлю 500? Ставіла, ставіла — і так усё сышло.

«У Беларусі рэклама анлайн-казіно літаральна з кожнай «праскі». Пакуль я не гуляла, амаль не заўважала гэтага»

– Па фільмах казіно асацыіраваліся з небяспекай — здавалася, гуляюць толькі маргіналы. Але калі пачала гуляць сама, уражанне змянілася: быццам гэта такая дзіцячая гульня.

Выйгрышы не спыняліся. Далей я «зрабіла» яшчэ 4000 рублёў — але не вывела іх, усё прайграла. Унутраны голас паўтараў: я трачу не свае грошы — гэта не давала спыніцца. А ўвайшоўшы ў смак, я перастала разбірацца, дзе «чужыя» грошы, а дзе свае: калі на балансе заставаўся нуль, я перакідвала з карткі.

У Беларусі шмат рэкламы анлайн-казіно — літаральна з кожнай «праскі». Пакуль я не гуляла, амаль не заўважала. Але ў залежных ад гульні з’яўляецца магічнае мысленне: праходзіш міма рэкламнага шчыта і думаеш, што гэта знак — трэба зайсці ў гульню. Ці бачыш, як незнаёмае дзіця просіць у бацькоў купіць яму цацку, — і зноў счытваеш гэта як знак.

Два гады ўсе мае грошы сыходзілі на гульню: зарплата, аванс — усё пад чыстую. З аднаго з выйгрышаў я купіла тэлефон. А праз тры месяцы прадала, бо прайгралася ў пух і прах, нават у даўгі залезла. Грошы, атрыманыя з продажу тэлефона, само сабой, таксама прайграла.

Купіла ноўтбук — праз нейкі час прадала і яго.

Кажуць, нельга закрываць даўгі залежных сваякоў. Я з гэтым згодная! Думка, што сям’я дапаможа, расслабляе. Ты ведаеш, што табе не дадуць памерці з голаду, і ўлазіш у новыя даўгі. Адзін раз мама дала мне грошы, каб пагасіць доўг, другі раз — брат. Тата дапамагаў, калі не заставалася ні капейкі на ежу.

У пэўны момант я звярнулася да псіхатэрапеўта — працавалі пяць месяцаў. Але потым я ўлезла ў даўгі, і грошай на заняткі са спецыялістам не стала. Круг замкнуўся: каб змагацца з залежнасцю, патрэбныя грошы на сеансы ў псіхатэрапеўта, але ўсё сыходзіць на гульню.

У той час я перайшла на аддаленку — і гуляла вельмі шмат, значна больш, чым калі даводзілася хадзіць у офіс. Дома цябе ніхто не кантралюе, увесь час цягне зайсці ў гульню.

«Пераехала ў Польшчу, падумала: а раптам тут перастану гуляць»

– Я пераехала ў Польшчу ў 2023 годзе — вырашыла змяніць абстаноўку. Падумала: а раптам тут я перастану гуляць?

Шмат хто кажа, што пераезд даўся ім нялёгка. Калі шчыра, я яго нават не заўважыла. Працавала па 10 гадзін у дзень, яшчэ 4 траціла на дарогу. Заставаўся гадзіна, каб памыцца, паесці і легчы спаць. Усе мае дні — і нават суботы — былі загружаныя так, што не заставалася ні хвіліны на думкі пра гульню.

А потым я змяніла працу, з’явіўся вольны час. Я аддала сваю беларускую сімку родным — і без яе не магла ўвайсці ў свой уліковы запіс. Таму пачала шукаць нешта мясцовае. Але тут шмат падману: выйгрыш часта трэба або выводзіць у крыптавалюце, або грошы наогул знікаюць — ты нічога не можаш атрымаць.

Зараз я гуляю рэдка — напэўна, раз на месяц-паўтара. Увесь астатні час пераконваю сябе, што ніколі ў жыцці не зайду ў гульню. Але потым нешта здарыцца — і я зноў там.

Калі быць шчырай перад сабой і іншымі, то ўсё проста: з’яўляюцца грошы — і ты знаходзіш прычыну зайсці ў гульню. Не патрацілася на нешта — о, можна пагуляць; далі прэмію, якую ты, здаецца, і не чакала, — можна пагуляць.

А яшчэ анлайн-казіно часта прапануюць бонусы — на тэлефон прыходзіць СМС, і ты заходзіш «пракруціць» халяўныя грошы. Нядаўна я выйграла на бонусах вялікую суму — і… не вывела яе, гуляла, пакуль усе грошы на балансе не скончыліся.

Апошні раз я выводзіла грошы на картку летам. Вырашыла нешта купіць сабе — а потым прыйшла ў гандлёвы цэнтр і зразумела: а я нічога не хачу! Жыву як аскет, спакойна нашу адну і тую ж вопратку «і ў пір, і ў мір». Адзінае, чаго па-сапраўднаму хочацца, — зноў і зноў выпрабоўваць фартуну.

«Пісала ў анлайн-казіно, каб мяне заблакавалі з-за залежнасці. Адказ: пачакайце, вось вам бонус!»

– Я ведаю, што анлайн-казіно цяпер — у топе сярод працадаўцаў (калі не нумар адзін) для тэхнічных спецыялістаў у Беларусі. Але я асабіста ніколі б не пайшла туды працаваць. Адно — руйнаваць сваё жыццё, і зусім іншае — чужыя.

Я спрабавала кінуць. Некалькі разоў прасіла падтрымку, каб мне заблакавалі ўліковы запіс, а ў адказ атрымлівала: «Пачакайце, мы налічылі вам бонус — 200 злотых». Окей, паспрабую наступным разам, а пакуль пагуляю.

Паўтары тыдні таму я адправіла ўжо трэці ліст з просьбай, каб анлайн-казіно мяне заблакавала. Падтрымка пацікавілася прычынай. Я адказала пра залежнасць. Тады яны даслалі спасылкі, дзе можна атрымаць дапамогу, і прапанавалі проста зрабіць паўзу ад двух да васьмі месяцаў. Працягваем перапісвацца.

Дарэчы, мне прыслалі адрас сайта са спасылкай на прыкладанне, дзякуючы якому ты можаш унесці сябе ў чорны спіс — і анлайн-казіно перастануць даваць табе доступ да гульні. Ведаю, што ў Беларусі гэта працуе, але не ўсюды: ёсць тыя, хто пазіцыянуе сябе не як анлайн-казіно, а як анлайн-латарэя, таму яны не адсякаюць табе магчымасць гуляць, нават калі іншыя блакуюць твой уліковы запіс.

І гэта жудасна! Я неяк ехала ў аўтобусе і пачула, як падлеткі абмяркоўвалі гульню, падумала: яны ў такім уразлівым узросце — і ім усё гэта даступна. (Анлайн-латарэя дазваляе карыстальнікам рэгістравацца па нумары тэлефона і не ўсталёўвае ўзроставы цэнз 21+, як анлайн-казіно. — Рэд.).

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]