Politico апісала стратэгію для «сярэдніх дзяржаў»
- 27.01.2026, 21:02
- 1,452
Яна грунтуецца на трох слупах.
Стратэгія аб'яднання «сярэдніх дзяржаў» для ўсталявання новага светапарадку, якую прапанаваў прэм'ер-міністр Канады Марк Карні, прадугледжвае іх самастойнасць у міжнародных справах. Такое меркаванне выказалі апытаныя Politico дыпламаты і вучоныя, якія спецыялізуюцца на даследаванні праблем розных краін — ад Канады і Украіны да Індыі, Турцыі і іншых.
Як адзначае Politico, у Еўропе па-ранейшаму практычна адсутнічае выразная канцэптуальная аснова для кіравання працэсам фармавання новага светапарадку. Ёй, як геапалітычнаму ўтварэнню, тэрмінова патрэбная паслядоўная стратэгія далейшага развіцця.
Спецыяліст у галіне абароны і знешняй палітыкі Джастын Логан выказаў меркаванне, што наўрад ці ёсць падставы чакаць значнага супрацоўніцтва паміж «сярэднімі дзяржавамі».
Былая ўкраінская палітык Алена Хлівко з ім не пагадзілася і выказала пазіцыю, што «еўрапейскія дзяржавы, як паасобку, так і разам, павінны навучыцца стаяць на ўласных нагах». На думку аналітыка Стюарта Патрыка, краінам Еўропы трэба «дыверсіфікаваць свае дыпламатычныя партфелі».
У той жа час былы памочнік дзяржсакратара ЗША па еўрапейскіх справах, былы пасол краіны ў Польшчы Дэніэл Фрыд лічыць, што «адмова ад вышэйшых стратэгічных інтарэсаў дзеля хвіліннай выгоды азначала б прыняцце трампізму».
«Найбольш неадкладная задача <...> — паменшыць іх уразлівасць перад прымусам з боку драпежных вялікіх дзяржаў», — кажа былы старэйшы дарадца па знешняй палітыцы экс-прэм'ера Канады Джасціна Трудо Роланд Пары.
«Сярэднія дзяржавы» — такія як Польшча, Японія або Бразілія, — маюць прынцыпова іншыя інтарэсы, заснаваныя на іх геаграфічным становішчы і эканоміцы. Яны, як і вялікія дзяржавы, маюць розныя магчымасці, і іх паводзіны таксама адрозніваюцца, піша выданне.
Як піша газета, «стратэгія сярэдніх дзяржаў» павінна грунтавацца на трох слупах:
Канада, Еўрапейскі саюз і Вялікабрытанія, якія засталіся без падтрымкі Вашынгтона, а таксама іх ключавыя партнёры ў Азіі і Акіяніі, павінны дыверсіфікаваць гандлёвыя сувязі і ланцужкі паставак, у тым ліку за кошт актыўнага інвеставання ў эканоміку адно аднаго.
Яны павінны ўстойліва і доўгі час укладацца ў пашырэнне ўластнага ваеннага патэнцыялу, асабліва ў разведку, дзе залежнасць ад ЗША застаецца найбольш моцнай.
Краіны павінны выпрацаваць устойлівыя навыкі каардынацыі сваёй палітыкі, размеркавання рызык і калектыўнага ўзаемадзеяння, каб супрацьстаяць пагрозам свайму суверэнітэту, сваім жыццёва важным эканамічным інтарэсам і інтарэсам бяспекі.
Узорам для сярэдніх дзяржаў, што імкнуцца абараніць свае інтарэсы, можа паслужыць Індыя, лічыць эксперт па стратэгічных і абаронных даследаваннях Раджа Мохан. А былы пасол Інданезіі ў Вялікабрытаніі Рызал Сукма заклікаў «сярэднія дзяржавы» сканцэнтравацца на пабудове рэгіянальнага парадку.