Трамп разведзе Лукашэнку
2- 27.01.2026, 8:49
- 5,762
Гэта ж ужо чыстая Ільфа-Пятроўшчына.
Аналітык Сяргей Чалы распавёў пра тое, што насамрэч стаіць за запрашэннем кіраўніка Беларусі ў Савет міру.
— Галоўнай падзеяй мінулага тыдня для беларускай прапаганды стала атрыманне Аляксандрам Лукашэнкам асабістага паслання ад прэзідэнта ЗША Дональда Трампа з запрашэннем стаць членам так званага Савета міру, — нагадаў Сяргей Чалы на канале БРЦ. — Гэта арганізацыя, якая першапачаткова стваралася як міжнародная адміністрацыя для кіравання Сектарам Газы і трансфармавалася ў ўяўленні Трампа ў літаральную альтэрнатыву ААН.
Аналагічныя прапановы былі адпраўленыя ў некалькі дзясяткаў краін і чамусьці асобна Еўразвязу, прадстаўляць які было прапанавана Урсуле фон дэр Ляен.
Пры гэтым у лісце да яе проста гаворыцца, што Савет міру — гэта «Трамп-ААН», які ігнаруе асновы Статута ААН. Такая ўласная ААН з Лукашэнкам і Пуціным.
Радасці Лукашэнкі і яго атачэння не было мяжы. Ён ужо на наступны дзень пасля атрымання ліста ўрачыста падпісаў згоду ўвайсці ў склад Савета міру:
«Маю гонар спаслацца на запрашэнне старшыні Савета міру, якім прапануецца згода Рэспублікі Беларусь быць звязанай Статутам Савета міру, тэкст якога быў прыкладзены да гэтага запрашэння старшыні».
Ніколі не бачыў настолькі вытанчаных выразаў дыпламатычнага ліставання Лукашэнкі. І гэта ж ужо чыстая Ільфа-Пятроўшчына.
«Астап вырашыў дзейнічаць. — Мадам, — сказаў ён, — мы шчаслівы бачыць у вашым абліччы… Ён не ведаў, каго ён шчаслівы бачыць у абліччы Алены Станіславаўны. Давялося пачаць наноў. З усіх пышных зваротаў царскага рэжыму ў галаве круцілася толькі нейкае «міласціва павеліць соізволіў».
Праўда, у згаданым Статуце, да якога вырашыў далучыцца Лукашэнка, ёсць адно маленькае абцяжарванне: тыя, хто хоча стаць пастаянным членам гэтай арганізацыі, павінны заплаціць не менш за мільярд долараў наяўнымі.
Так і хочацца сказаць: «У дробных купюрах, з нумарамі, што не ідуць падрад».
У адваротным выпадку тэрмін знаходжання краіны ў складзе гэтага Савета абмежаваны трыма гадамі і можа быць як працягнуты, так і спынены па жаданні старшыні Трампа.
Усіх цікавіла, ці збіраецца Лукашэнка плаціць. І ён неадкладна адказаў зласліўцам.
«Гэтыя хворыя людзі чарговы раз зганьбіліся. Проста трэба чытаць дакумент. Ніякіх грошай не трэба. Гэта было першае пытанне, якое я задаў. Не, ніякіх грошай не трэба. МЗС сур'ёзна вывучыў усе гэтыя пытанні. Калі б было за што, я б заплаціў», — сказаў Лукашэнка, і тым самым пацвердзіў, што і яго пытанне грошай цікавіў у самую першую чаргу.
Ён патлумачыў, што першыя 3 гады можна працаваць увогуле бясплатна, маўляў, «мільярд патрэбны, калі ты праз тры гады захочаш працаваць… Калі будзеш супрацоўнічаць, добра працаваць на карысць міру, то і без мільярда можаш далей працаваць. Я арыентуюся на другое».
Аналітык, уважліва прачытаўшы Статут, адзначыў, што ў ім няма нічога падобнага і што, магчыма, Лукашэнка нават сутыкнуўся з адкрытым махлярствам.
— Калі Лукашэнка лічыць, што першыя 3 гады статусам «вялікага сусветнага лідара, бацькі-заснавальніка Трамп-ААН» можна цешыцца бясплатна, а ўнёсак патрэбны толькі пасля трэцяга года, то гэта не так.
Статус пастаянных удзельнікаў Савета міру, згодна са Статутам, можа быць набыты толькі цягам першага года з моманту ўступлення гэтага Статута ў сілу.
Дык што мы цяпер можам назіраць бітву двух махляроў, у якой я б паставіў на тое, што Трамп урэшце паспяхова разведзе Лукашэнку.
Таму што Трамп, як вопытны махляр, расставіў усе пасткі, што сведчаць пра тонкае веданне псіхалогіі яго мэтавай аўдыторыі. «Чувак, прапанова спецыяльна для цябе, ты асаблівы. Ты ж сапраўдны дыктатар, нязменны, не якісьці там Макрон, які адмовіўся ад аналагічнай прапановы».
То-бок намёк празрысты — для нязменных. Нязменнае, эксклюзіўнае сяброўства — усяго за мільярд.
У лісце да Лукашэнкі Трамп так і напісаў, што мы будзем працаваць на дабро вечнага міру з нашымі цудоўнымі партнёрамі, большасць з якіх «высокапаважаныя сусветныя лідары».
Ну, ты ж хочаш быць «высокапаважаным сусветным лідарам» з вялікай літары, а не нейкім там лідарам са зніжаным статусам.
У гісторыю гэты прыём увайшоў як прынцып Палонскага. Быў у Расіі такі дэвелапер, які праславіўся фразай: «У каго няма мільярда — могуць ісці ў ж**!».
Другі класічны прыём, ужыты Трампам, называецца так: «Я разведу яго так, што ён будзе думаць, што патраціўся на сябе».
У тым жа лісце Трамп піша: «Гонар быць членам Савета міру можа быць аказаны толькі тым, хто гатовы стаць прыкладам і бліскуча інвеставаць у бяспечную і росквітную будучыню на многія дзесяцігоддзі наперад».
Не траціць — а інвеставаць.
Увогуле трэба сказаць, што прапанова Трампа сфармулявана настолькі граматна, што здольная канкурыраваць з лепшымі ўзоркамі «нігерыйскіх лістоў».
І, гледзячы па энтузіязме беларускай прапаганды, першую нажыўку Лукашэнка ўжо заглынуў.
Адмовіцца для яго было немагчыма. Ён жа ўсё жыццё чакаў гэтага моманту — калі яго, нарэшце, паклічуць кіраваць светам, не прыцягваючы ўвагі санітараў.
Яму прапанавалі працаваць, па сутнасці, па спецыяльнасці. Ён менавіта так у апошнія гады сам сабе яе вызначыў: хай кожны на сваім працоўным месцы робіць яму ўсё, а ён зоймецца мірам ва ўсім свеце.
Пры гэтым барацьбу за мір Лукашэнка разумее дакладна так жа, як і Трамп — не як дапамогу ахвяры агрэсіі, а як прымус слабага да капітуляцыі.
І ўжо адно гэта прымушае сумнявацца ў дзейснасці савета на чале з Трампам пры ўдзеле Пуціна і Лукашэнкі.