22 студзеня 2026, Чацвер, 4:12
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Лукашэнка выконвае свае абавязкі, не прыходзячы да прытомнасці»

13
«Лукашэнка выконвае свае абавязкі, не прыходзячы да прытомнасці»

Асяроддзе дыктатара пачало пра нешта здагадвацца?

У чацвер некаторыя экстрэмісты звярнулі ўвагу, што ў той момант, калі старшыня «палаты» Ігар Сяргеенка Сяргеенка разам з гарантам, у якога заканчваюцца гарантыі, прымаў кадры, старшыня Сяргеенка вучыў сваіх падапечных «дэпутатаў» фінансавай граматнасці.

То-бок літаральна ў тыя ж самыя хвіліны абсалютна ідэнтычныя Сяргеенкі ў розных частках горада кожны займаўся сваімі ўласнымі дзяржаўнымі справамі.

Ну і я тут бачу чатыры магчымыя тлумачэнні. Па-першае — містычнае. Гэта значыць, старшыня Сяргеенка адзін, але існуе ў двух асобах. Няма ніякіх двух Сяргеенкаў, а ёсць дзве яго неаддзельныя іпастасі.

Па-другое — канспіралагічнае. У старшыні Сяргеенкі ёсць двайнік, каб яму было прасцей выконваць адказныя дзяржаўныя абавязкі.

Па-трэцяе — строга навуковае. У выніку збою мультысусвету здарыўся разрыў у тканцы рэальнасці, адбылося сумяшчэнне двух сусветаў, і квантовыя двайнікі Сяргеенак супалі па фазе. Звычайная справа, няма пра што казаць.

Ну, а чацвёртае тлумачэнне, зусім неверагоднае, палягае ў тым, што хтосьці хлусіць. Сяргеенка адзін і ніякай квантавай заблытанасцю ён не пакутуе. Затое некаторыя сведкі стабільнасці найбліжэйшага звяна пакутуюць на сіндром Пінокіа. То-бок хлусіць любяць, але не ўмеюць.

Містычнае тлумачэнне мы з табой нават абмяркоўваць не будзем, бо гэта не па-хрысціянску. Каму мог спатрэбіцца двайнік аднаго пажылога старшыні, я не ў стане ўявіць сабе нават пры самым бурным палёце маёй фантазіі.

Як чалавек навуковага складу розуму я, вядома, схіляюся да трэцяга тлумачэння. Бо яно адкрывае перад сучаснай навукай бязмежныя перспектывы. Але калі б раптам адбылося зліццё сусветаў, то за два дні мы, акрамя раздваення Сяргеенак, заўважылі б і іншыя прыродныя феномены.

І атрымліваецца, што, калі мы адкінулі немагчымае, тое тлумачэнне, што засталося, і ёсць правільным, якім бы неверагодным яно ні здавалася.

Карацей, хтосьці зманіў. І мы нават ведаем, хто менавіта. Бо сведкі стабільнасці самага блізкага звяна рэгулярна імітуюць свайму гаранту бурную дзейнасць. А што ім застаецца, калі ў гаранта ўжо нават самастойна імітаваць не атрымліваецца?

Таму імітаваць даводзіцца іншым. І чым далей, тым часцей. Дарэчы, нармальная з’ява для развітой стабільнасці. Калі пасля доўгай і працяглай хваробы гарант выконвае свае абавязкі, не прыходзячы да прытомнасці.

І я хачу табе сказаць, што ў святле гэтых нанова адкрытых феноменаў словы сакратара Вальфовіча пра тое, што ён гатовы ўзяць на сябе клопат пра стабільнасць, гучаць ужо крыху трывожна.

Я маю на ўвазе — для гаранта, у якога заканчваюцца гарантыі. Бо паводле запавету, які склаў гэты гарант, сакратар Вальфовіч можа ўзяць на сябе клопат пра стабільнасць толькі ў выпадку гвалтоўнай смерці гаранта.

А калі ў гаранта гарантыі ўсё адно заканчваюцца, то пра ўласныя гарантыі, вядома, трэба паклапаціцца загадзя. Бо з гадамі стабільнасць у гаранта, у якога заканчваюцца гарантыі, стабільнейшай не становіцца.

Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»

Напісаць каментар 13

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках