«Мяшок на галаву і ў верталёт»: Пуцін здзейсніў фатальную памылку

Сёлета нас чакае вельмі шмат цікавага.

Прэзідэнт ЗША Дональд Трамп раздражнёны тым, што крэмлёўскі дыктатар Уладзімір Пуцін не гатовы нават да самых нязначных кампрамісаў адносна заканчэння вайны ва Украіне. Пры гэтым гісторыя з «атакой» Украіны на рэзідэнцыю Пуціна на Валдаі, якая аказалася фэйкам, была фатальнай памылкай Крамля, з-за якой Трамп кардынальна змяніў сваё меркаванне і, адпаведна, лінію дзеянняў у дачыненні да пуцінскай Расіі. Пра такую змену ўжо сведчыць шэраг апошніх рашэнняў, прынятых у Белым доме.

Больш за тое, татальная несаступлівасць Пуціна, ягоная адкрытая хлусня і імкненне рэалізоўваць выключна ўласныя «хацелкі» могуць падштурхоўваць жыхароў Крамля да шаленай думкі пра здачу «прыдурка Пуціна» Трампу. Калі да гэтага сапраўды дойдзе, то гэта аперацыя будзе выглядаць інакш, чым у выпадку з захопам венесуэльскага дыктатара Мадура.

Такую думку ў эксклюзіўным інтэрв’ю OBOZ.UA выказала расійская апазіцыянерка Вольга Курносова.

– Стала вядома, што Трамп даў «зялёнае святло» сумеснаму законапраекту рэспубліканцаў і дэмакратаў аб санкцыях супраць Расіі. Ён прадугледжвае пакаранне для краін, якія будуць купляць танную расійскую нафту. Па вашых ацэнках, пра што гэта сведчыць? Як гэты крок можа адбіцца на эканоміцы Расійскай Федэрацыі і на планах Пуціна адносна вайны ва Украіне?

– У прынцыпе з эканомікай Расійскай Федэрацыі ўвогуле ўсё дрэнна. І, вядома, гэты закон, калі ён будзе прыняты, яшчэ больш пагоршыць сітуацыю для Пуціна. Я не выключаю, што ўжо сёлета можа стацца, што грошы на вайну ў Пуціна скончацца.

Бо гаворка не толькі пра грошы на вытворчасць узбраенняў, але і пра тыя грошы, якія ён плаціць жывой сіле, «гарматнаму мясу», якое ён набірае не толькі ў Расіі, але і па закутках самых бедных краін свету. І ўсім трэба плаціць. А гэта таксама грошы. У гэтым сэнсе грошы заканчваюцца.

Што да Дональда Трампа, то мы бачым адразу некалькі момантаў. Гісторыя з двума танкерамі, якія затрымалі ЗША, паказвае, што стаўленне да Пуціна, відаць, сапраўды нарэшце змянілася.

Да таго ж гэта несусветная дурнота, якую паспрабаваў ажыццявіць Крэмль. Таксама, як Лукашэнка быў гатовы паказаць карты, адкуль рыхтаваўся напад на Беларусь (у сакавіку 2022 года Лукашэнка апраўдваў уварванне расійскай арміі ва Украіну тым, што гэта быў «прэвентыўны ўдар» у сітуацыі, калі Украіна нібыта была гатовая наносіць удары па Беларусі. – Рэд.), гэтак жа і Пуцін са сваімі дронамі, якія нібыта ляцелі на ягоную рэзідэнцыю...

Сказаць такую дурноту, не разумеючы або забыўшы, што ў Злучаных Штатаў ёсць спадарожнікавае ўгрупаванне, якое дазваляе бачыць амаль усё. Відаць, гэта стала той канчатковай кропкай, калі Трамп зразумеў, што Пуцін увесь час хлусіць.

– То бок гэта фактычна была фатальная памылка Крамля — паступіць менавіта так?

– На мой погляд, так. Я ўжо не ведаю, чаму яны вырашылі пайсці на гэта. Магчыма, да гэтага атрымлівалася дастаткова добра падманваць Трампа, таму падумалі, што змогуць дазволіць сабе гэта і далей.

Але насамрэч Трампа ўжо даўно пачало раздражняць, што, у адрозненне ад Зяленскага, які пагаджаецца на яго прапановы, хай і не адразу, Пуцін не робіць нічога, каб хаця б неяк ссунуцца. А кампраміс — гэта заўсёды ўступкі з абодвух бакоў. Не бывае аднабаковага кампрамісу. Аднабаковы кампраміс — гэта ўжо не кампраміс.

Гэта пачало раздражняць Трампа, і, на мой погляд, апошняй кропляй стала гісторыя з нібыта нападам, атакай на рэзідэнцыю на Валдаі.

– Мы бачым, што апошнім часам Трамп увёў у кола перамоўшчыкаў свайго зяця Кушнэра, пачаліся размовы пра тое, што Трамп можа быць асабіста зацікаўлены, з пункту гледжання фінансавых інтарэсаў сваёй сям’і, у супрацоўніцтве з Расійскай Федэрацыяй. Ці лічыце вы, што сёння ў Расіі, у Пуціна, у Крамля ёсць што прапанаваць асабіста Трампу і яго сям’і, каб вырашыць свае пытанні ва Украіне?

– Увогуле ходзіць шмат чутак, што нібыта Трамп дамовіўся з Пуціным і абмяняў Венесуэлу на Украіну. Я лічу, што гэта міф, створаны ў нетрах Крамля і які актыўна ўкараняецца тым жа Крамлём. І пытанне не ў тым, ці ёсць што Пуціну прапанаваць Трампу. Пытанне ў тым, ці трэба ўвогуле Трампу на сёння дамаўляцца з Пуціным?

Калі і калі тое, што ён робіць у Венесуэле, завершыцца поспехам з пункту гледжання Трампа, дык чаму падобную канструкцыю нельга прымяніць і ў іншым месцы? Я ўпэўненая, што многія крэмлёўскія чыноўнікі, гледзячы на тое, што адбываецца ў Венесуэле, могуць пачаць думаць: а навошта нам гэты прыдурок Пуцін, які ад усяго адмаўляецца? Той жа Трамп у Анкарыджы прапаноўваў яму даволі цікавыя рэчы, якія дазвалялі выйсці з міжнароднай ізаляцыі і пачаць зноў гандляваць хаця б са Злучанымі Штатамі. Але гэты прыдурок — я маю на ўвазе Пуціна — ад гэтага адмовіўся.

Чаму ў гэтай сітуацыі нейкія людзі не падумаюць: можа, і нам гэтак жа дамовіцца з Трампам і здаць яму Пуціна — і тады адкрыюцца магчымасці для эканамічнага ўзаемадзеяння са Злучанымі Штатамі? А што рабіць з гэтым старым ідыётам, які дбае толькі пра свае «хацелкі» і перастаў пра нас думаць? Толькі мяшок на галаву — і ў верталёт або ў самалёт.

– Вы звярнулі ўвагу на тое, што роля Дзмітрыева як галоўнага перамоўшчыка са Злучанымі Штатамі істотна ўзрасла? Ён ужо і Лаўрова адсунуў, таму і кажуць пра іх канфлікт. Ці дапускаеце вы, што ў кантэксце таго, пра што вы казалі раней пра ідэю здачы Пуціна, менавіта Дзмітрыеў можа весці тэматычныя перамовы і кансультацыі са Злучанымі Штатамі?

– Я думаю, што кансультацыі такога кшталту будуць праводзіць зусім іншыя людзі, а не Дзмітрыеў. Што да Лаўрова, то ўсё ж існуюць даволі абгрунтаваныя чуткі, што ён хворы. Цалкам магчыма, што ён так мала ва ўсім удзельнічае з-за стану здароўя. Да таго ж ён даўно збіраўся сыходзіць у адстаўку, але Пуцін яго ўвесь час не адпускаў.

Таму, мне здаецца, што Дзмітрыеў сёння хутчэй дэкаратыўная фігура, якая важная для Пуціна як пэўны сімвал таго, што перамовы са Злучанымі Штатамі працягваюцца. Але паглядзіце: якія ж гэта перамовы, калі танкеры затрымліваюць, якія ж гэта перамовы, калі ўносіцца законапраект аб пякельных санкцыях? Здавалася б, тут ужо пахне не перамовамі, а нечым зусім іншым.

А тое, пра што мы з вамі гаварылі — пра магчымыя іншыя сцэнары развіцця падзей, — на мой погляд, будзе пазней, пасля таго як сітуацыя з Венесуэлай крыху прасунецца далей, і ўсе ўбачаць, пра што можна дамаўляцца з Трампам.

– То бок вы дапускаеце, што Трамп можа рэалізаваць сцэнар у дачыненні да Пуціна, падобны да таго, які ён рэалізаваў у дачыненні да Мадура?

– Не ў прамым выглядзе, бо Расія ўсё ж большая, чым Венесуэла, і для таго, каб такі сцэнар быў ажыццёўлены, ён павінен быць упэўнены, што тыя людзі, якія гатовыя аддаць яму Пуціна, у стане кантраляваць сітуацыю ў краіне. Таму тут сцэнар усё ж будзе крыху больш мудрагелістым.

Але ў нас яшчэ на чарзе Іран, таму паглядзім, які сцэнар будзе там ажыццяўляцца, калі ён, вядома, будзе ажыццяўляцца. Таму, мне здаецца, сёлета нас чакае вельмі шмат цікавага.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]