7 лiпеня 2020, aўторак, 1:29
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

Павел Севярынец: Сяргей Ціханоўскі - гэта наш беларускі волат

37
Павел Севярынец: Сяргей Ціханоўскі - гэта наш беларускі волат
ФОТА: SVABODA.ORG

Ён прыязджаў і проста даваў мікрафон людзям.

Беларусы ў гэтыя дні здзіўляюць увесь свет: людзі стаяць гадзінамі ў шматкіламетровых чэргах, каб падпісацца за кандыдатаў пратэсту.

Адзін з лідараў Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Павел Севярынец 31 мая праводзіць стрым з пікета за Сяргея і Святлану Ціханоўскіх у Віцебску.

Сайт Charter97.org пагаварыў з палітыкам пра сітуацыю ў краіне і яе далейшае развіццё:

- Ці можна сказаць, што ў Беларусі разгортваецца рэвалюцыйная сітуацыя, грамадзяне краіны катэгарычна не хочуць жыць за Лукашэнкам. Яго мізэрныя рэйтынгі, кіламетровыя чэргі за перамены, масавыя пікеты за больш як за два месяцы да «выбараў» - гэта абсалютна відавочны адказ на пытанне, што цяпер трэба людзям. Усе астатнія праблемы адышлі на другі план: беларусы проста не хочуць, каб Лукашэнка кіраваў краінай.

Тысячы людзей дэманстратыўна выходзяць у цэнтры гарадоў і паказваюць, што яны гатовыя на пратэст.

- Узнікае пытанне: што ў гэтай сітуацыі рабіць далей?

- У нядзелю, 7 чэрвеня, а 12 гадзіне па ўсёй Беларусі пачнуцца легальныя пікеты: у Менску, у абласных цэнтрах, у гарадах з насельніцтвам больш за 100 тысяч жыхароў і ў райцэнтрах. Каманды зборшчыкаў подпісаў будуць працаваць у цэнтры гарадоў, і ў беларусаў ёсць абсалютна законная магчымасць прыйсці туды, каб сваёй прысутнасцю выказацца і наконт сёмага тэрміну Лукашэнкі, і праявіць салідарнасць з Сяргеем Ціханоўскім, Мікалаем Статкевічам ды іншымі незаконна затрыманымі.

Дыктатар баіцца і нервуецца, вынікам гэтага страху сталі затрыманні, а таксама абразы на адрас народа. За апошнія некалькі дзён Лукашэнка груба парушыў Канстытуцыю і Выбарчы кодэкс. У яго проста няма ўжо ніякага права вылучацца на «прэзідэнцкія выбары».

У гэтай сувязі хацелася б убачыць канкрэтныя крокі з боку тых людзей (Віктара Бабарыкі, Валерыя Цапкалы), якія ў гэтай выбарчай кампаніі абазначаюць сябе як альтэрнатыву Лукашэнку.

Першае, што ім трэба зрабіць - гэта дакладна сфармуляваць патрабаванне вызваліць незаконна затрыманых людзей. Гэта ключавое пытанне. Калі яны гэтага не зробяць, то самі сябе паставяць у двухсэнсоўнае становішча. Хтосьці ў такім выпадку зможа падумаць, што яны - частка спектаклю Лукашэнкі, а нехта нават падумае, што яны проста баяцца. Людзі, якія ідуць у палітычную кампанію, каб сапраўды мяняць рэжым, павінны адназначна разумець: салідарнасць з затрыманымі сёння - гэта аснова. Калі гэтага няма - значыць, няма і даверу з боку народа. Той, хто выкажа салідарнасць ясна, проста і зразумелымі словамі, будзе ўспрымацца як частка развязання галоўнай праблемы беларусаў. А тыя, хто будуць адмоўчвацца ці сыходзіць ад гэтага пытання, будуць успрымацца як частка гэтай самай праблемы.

- У чым унікальнасць сённяшніх пратэстаў? Чаму ў звычайнага гомельскага блогера атрымалася мабілізаваць дзясяткі тысяч чалавек па ўсёй краіне?

- Феномен Сяргея Ціханоўскага вельмі просты. Ён спрацаваў рупарам. Ён прыязджаў і проста даваў мікрафон людзям.

Мяне калісьці такі спосаб размовы з людзьмі вельмі моцна ўразіў: калі прыязджае лідар ці палітык і проста дае выказацца людзям. Усё, што накіпела, народ агучыць сам. Гэта і ёсць ключ да поспеху.

У рэальнасці нічога звышнатуральнага не было, проста нашаму народу далі магчымасць выказацца. Уключаны камеры, пачынаецца эфір, сотні тысяч глядзяць і кажуць: «Гэта ж абсалютная праўда!». І народ адчувае яднанне, агульную хвалю, агульны парыў. Гэта спрацавала і прывяло да поспеху.

Сяргей Ціханоўскі - гэта самы звычайны беларус, які ў нейкі момант зразумеў: а хто, калі не я? Але ў той жа час - гэта вельмі файны беларус, ён сімпатычны людзям. Шчыра кажучы, калі глядзіш на яго, думаеш, што гэта і ёсць архетып, зборны вобраз нашага народа. Волат (а ён яшчэ і нашчадак старажытнага шляхецкага роду!) проста ўстаў, паглядзеў вакол сябе і як быццам прачнуўся. «Што мы тут робім, сябры? Давайце будзем выходзіць, давайце патрабаваць пераменаў! Чаму адзін чалавек спрабуе палохаць увесь народ?» - гэтыя словы Ціханоўскага дайшлі да мільёнаў сэрцаў.

Таму настрой у беларусаў цяпер - як мага хутчэй знішчыць гэты рэжым, каб яго ўвогуле больш не было.

У Віцебску я бачыў у людзей, якія стаялі ў чэргах да пікетаў, такі моцны, часам змрочны, але цвёрды настрой. Яны пакуль яшчэ маўчаць - але ўжо стаяць у чарзе па свабоду. Гэтыя чэргі расцягваюцца на кіламетры, і гэта бачаць усе ў свеце. У гэтых чэргах - такія цяжкія беларускія погляды, якія не абяцаюць Лукашэнку нічога добрага. Гэта нагадвае мне погляд партызана, які выходзіць з хаты для таго, каб здабываць сабе лепшую долю.

Але больш за ўсё на пікетах у Віцебску мяне ўразіла тое, наколькі хутка простае незадаволенасць уладай ператвараецца ў яркі палітычны і бел-чырвона-белы пратэст. Многія людзі, якія прыйшлі на пікеты ў Віцебску, нават не ведалі спачатку, як адказваць на лозунг «Жыве Беларусь!» - а проста паўтаралі гэты вокліч.

Але за адну гадзіну размовы на роднай мове, за адну гадзіну пад бел-чырвона-белымі сцягамі сотні людзей на вачах ператвараліся ў Народ. Гэта людзі, якія спачатку прыйшлі проста стаяць у чарзе або глядзець, што будзе адбывацца, а ў выніку самі сталі ўдзельнікамі і галоўнай рухальнай сілай гісторыі.

Калі падышла міліцыя рабіць нейкія аб'явы, людзі ўжо проста смяяліся з іх ці заклікалі іх далучыцца. Ніякага страху не было. Адбылося вызваленне. Сімвалічна, што гэта адбывалася на плошчы Свабоды ў Віцебску. Людзі, якія спачатку не верылі, што можна нешта памяняць у краіне, даслоўна за гадзіну ператвараюцца ў вольны народ.

Мяне гэта моцна ўразіла. Мне гэта нагадала Уладзіміра Караткевіча і Віцебск з яго прозы: як быццам вяртаюцца легендарныя часы, калі наш народ выяўляў цуды волі і адвагі.

Таму хачу сказаць усім, хто ўжо быў і хто яшчэ не быў з абуджаным народа: чым болей нас будзе на легальных пікетах, акцыях салідарнасці ў гэту нядзелю і ў наступныя дні, тым больш шанцаў, што Сяргей Ціханоўскі і ягоныя паплечнікі будуць вызваленыя. Чым даўжэй Лукашэнка трымае блогера Ціханоўскага ў турме - тым больш ён робіць з яго нацыянальнага героя. Потым ён з гэтым ужо нічога не зможа зрабіць. Сяргея трэба вызваляць, а Лукашэнку пара сыходзіць. Народ выходзіць - Лукашэнка сыходзіць!

- Як, на вашу думку, будзе развівацца сітуацыя летам гэтага года?

- Гэтым летам ад беларусаў патрабуецца толькі адно: зрабіць свой крок да свабоды.

Трэба разумець, што подпіс за альтэрнатыўнага кандыдата і нават голас на «выбарах» нашай галоўнай праблемы не развяжуць. «Выбараў», на жаль, няма, яны фальсіфікуюцца.

Але выхад на легальны пікет, на пратэст і, калі трэба, на нацыянальны страйк здольны ўсё вызначыць. Таму што тая колькасць людзей, якая ўжо цяпер пратэстуе, паказвае, што мы дасягнулі якасна новага ўзроўню ў палітычным жыцці. У найноўшай гісторыі Беларусі такога яшчэ не было. Думаю, што і ў сусветнай гісторыі не было такіх прыкладаў: каб за два месяцы да «выбараў» тысячы людзей выходзілі і станавіліся ў чэргі.

Я нідзе і ніколі такога не бачыў, каб людзі станавіліся ў кіламетровыя чэргі па свабоду. Гэта нешта ўнікальнае беларускае, нешта новае. Я думаю, што гэта нічога добрага не абяцае Лукашэнку, але абяцае свабоду беларускаму народу.