11 лютага 2026, Серада, 3:30
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

NYT: Як «Спадар Ніхто» з правінцыйнай школы кінуў выклік Пуціну

9
NYT: Як «Спадар Ніхто» з правінцыйнай школы кінуў выклік Пуціну

Адсняты ў расійскай школе матэрыял стаў асновай дакументальнага фільма.

Павел Таланкін шмат гадоў быў незаўважнай фігурай у школе № 1 горада Карабаш у Чалябінскай вобласці. Ён арганізоўваў святы, вёў відэахроніку школьнага жыцця, дапамагаў вучням з творчымі праектамі. Яго кабінет быў месцам, дзе падлеткі абмяркоўвалі жыццё, гулялі ў настольныя гульні і адчувалі сябе ў бяспецы, піша The New York Times (пераклад — сайт Charter97.org).

Усё змянілася пасля лютага 2022 года, калі Расія пачала вайну супраць Украіны. Неўзабаве Міністэрства асветы ўвяло новы «патрыятычны» вучэбны курс, накіраваны на падтрымку ваенных мэт Крамля. У школах з’явіліся ўрокі пра «дэнацыфікацыю», спаборніцтвы па кіданні гранат і лекцыі з удзелам байцоў ПВК «Вагнер», якія распавядалі дзецям, як выжыць пасля падрыву на міне.

Таланкіна абавязалі здымаць усё, што адбываецца, і загружаць відэа ў дзяржаўную базу як доказ лаяльнасці школы. Ён падпарадкаваўся загадам — але працягваў здымаць, разумеючы, што фіксуе не проста ўрокі, а гістарычны працэс мілітарызацыі свядомасці дзяцей.

Адсняты матэрыял нечакана стаў асновай дакументальнага фільма «Спадар Ніхто супраць Пуціна», які паказалі на фестывалі «Сандэнс» у 2025 годзе і які атрымаў спецыяльны прыз журы. Стужка таксама ўвайшла ў шорт-ліст прэміі «Оскар». Расійскія ўлады афіцыйна прызнаюць ініцыятыву школьнага патрыятычнага выхавання, але сам фільм ігнаруюць.

Праца над праектам была рызыкоўнай. Таланкін таемна супрацоўнічаў з амерыканскім дакументалістам Дэвідам Борэнстайнам, разумеючы, што крытыкаў вайны ў Расіі рэгулярна пераследуюць. Ён працягваў працаваць у школе, пакуль не пакінуў краіну летам 2024 года, вывезшы з сабой цвёрдыя дыскі з відэаматэрыяламі.

Пасля прэм’еры фільма ў Карабашы Таланкіна пачалі называць «здраднікам», а ФСБ наведала школу і запатрабавала ад супрацоўнікаў спыніць з ім любыя кантакты. Многія падпарадкаваліся, але знайшліся і бацькі, шакіраваныя маштабамі прапаганды, а таксама настаўнікі, якія дзякавалі яму за смеласць.

Цяпер Павел Таланкін жыве ў Еўропе, атрымаў палітычны прытулак і выступае перад гледачамі за мяжой. Ён кажа, што фільм — гэта папярэджанне: апалітычнасць і маўчанне робяць магчымай нармалізацыю гвалту. У школу ён больш не вернецца. «Я занадта моцна яе любіў, і разлука аказалася балючай», — прызнаецца ён.

Напісаць каментар 9

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках