Справа за хунвэйбінамі
3- Уладзімір Пастухоў
- 12.12.2025, 12:11
- 7,516
Расія знаходзіцца на парозе «культурнай рэвалюцыі» ў кітайскім сэнсе гэтага слова.
Успомнілася старая рэпрыза з рэпертуару савецкай эстрады 70-х.
Уначы патэлефанавалі і спыталі:
– Вам дровы патрэбныя?
– Не.
Раніцай дроў не стала.
Так і тут. Варта было Сакураву пажаліцца Путіну на цяжкую долю інаагентаў, як ім тут жа зноў прышчымілі хвост, паабяцаўшы забараніць з-за мяжы карыстацца рахункамі, дзяржаўнымі паслугамі і нават кансульскімі паслугамі. Правільна — «няхай шчасціць», у сэнсе — няма чаго шастаць.
Што стаіць за гэтымі дзеяннямі? Тлумачэнне можна даць на трох узроўнях.
Першае, сумнае і непатрэбнае тлумачэнне — халера развіваецца нармальна. Гэта значыць, мы назіраем натуральную эвалюцыю вечнага спаборніцтва ахранкі з рэвалюцыйнымі элементамі, якая, ідучы сваёй унутранай логікай, мае тэндэнцыю развівацца ад меншага жывёдарства да большага.
Другое тлумачэнне будзе весялейшае — яно чыста паліттэхналагічнае. Улада моцна пераацэньвае магчымасці тых самых рэвалюцыйных элементаў і баіцца іх умяшання ў электаральны (хоць і фальшывы) працэс 2026 года, які і так абяцае быць няпростым ва ўмовах вайны.
І, нарэшце, ёсць трэцяе, чыста філасофскае тлумачэнне — сумнае, але адначасова карыснае для разумення таго, як усё ў Расіі ўладкавана. Яшчэ 15 гадоў таму рэжыму для стабілізацыі спатрэбілася вайна. Чарговая маленькая вайна, распачатая з гэтай мэтай, нечакана стала вялікай. Не выключана, што яе давядзецца заканчваць, ды яшчэ і са спрэчным вынікам. Упэўненасці, што хутка атрымаецца распачаць якую-небудзь іншую аздараўленчую маленькую вайну, няма. Адпаведна патрэбная нейкая бяспечная сублімацыя вайны. А што можа быць бяспечнейшым, чым стыгматызацыя адносна невялікай часткі грамадства і ператварэнне яе для астатніх у сурогат ворага. Менавіта гэта цяпер і адбываецца.
Чаго чакаць далей? Я думаю, што Расія знаходзіцца на парозе культурнай рэвалюцыі ў кітайскім сэнсе гэтага слова. Цяпер закладзены асновы — акрэслены межы культурнага класа, які падлягае знішчэнню. Створаныя прававыя механізмы, каб паставіць яго «па-за законам». У гэтым сэнсе лагічная эвалюцыя заканадаўства пра інаагентаў: ад частковых абмежаванняў да поўнай люстрацыі. Цяпер справа за малым — за хунвэйбінамі.
Праўда, і хунвэйбіны ўжо праглядаюцца на гарызонце ў асобе «Рускай супольнасці». Пакуль яна трэніруецца на мігрантах, але ў гадзіну «X» ім будзе ўказаная куды больш прывабная мэта — інтэлігенцыя (так званыя «рускія еўрапейцы»). Гэта на пэўны час паралізуе грамадства і адб'е ў яго ахвоту думаць пра што-небудзь яшчэ, апроч палявання на людзей. Калі на выхадзе з гэтай кампаніі будзе дасягнуты катарсіс рэжыму, саміх хунвэйбінаў пусцяць пад нож.
Вядома, гэты план можа і не рэалізавацца па прычынах, не залежных ад рэжыму. Напрыклад, не ўсе праблемы з даўгалеццем вождзяў удасца вырашыць своечасова. Але пакуль ён выглядае цалкам лагічным наступным крокам эвалюцыі посткамуністычнага таталітарызму ў Расіі.
Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»